
f
Oleh Nik Abdul Aziz Nik Mat
1. Saya amat terkejut dengan penganjuran program Seksualiti Merdeka yang sedang dirancang oleh beberapa NGO dan individu sebagaimana yang sedang diiklankan melalui laman web http://seksualitimerdeka.org.
2. Jika program tersebut benar-benar bermatlamatkan untuk mengiktiraf hak sesetengah pihak yang mempunyai kecenderungan seks yang songsang termasuklah golongan gay dan lesbian, ia perlu dicegah dan ditentang. Ini merupakan penghancuran terhadap kehidupan beragama yang kesemuanya mengharamkan amalan homoseks.
3. Sesungguhnya Islam tidak menyekat hak asasi manusia tetapi ia hendaklah selari dengan hak asasi Pencipta alam ini iaitu Allah SWT. Di antara perkara yang dijamin kemuliaanya oleh Islam ialah agama, nyawa, harta, akal dan keturunan. Sebarang aktiviti yang menceroboh kemuliaan lima perkara ini akan mengakibatkan keruntuhan terhadap tamadun manusia. Amalan homoseks hakikatnya merupakan pencerobohan terhadap keturunan secara langsung dan juga sekaligus pencerobohan terhadap kelima-limanya secara tidak langsung. Setiap akal waras manusia pasti akan menolak budaya ini untuk diamalkan dalam masyarakat.
4. Jika hak asasi untuk melakukan homoseks dibenarkan, maka adakah akan timbul pula hak asasi untuk mencuri, hak asasi untuk merompak, membunuh dan pelbagai lagi jenayah yang disandarkan ke atas hak asasi? Justeru, ia perlu dihalang dengan segala kemampuan yang ada.
5. Sewajarnya tindakan tegas diambil bukan sahaja terhadap penganjur program ini bahkan terhadap media massa yang ghairah memaparkan perkara-perkara lucah dan fitnah sehingga menyebabkan isu sebegini menjadi biasa di telinga masyarakat. Pelbagai istilah disebut dan gambar-gambar dipaparkan secara terbuka oleh media seolah-olah tidak menjadi kesalahan dan ini mengakibatkan hakisan moral golongan anak muda semakin besar.6.Saya yakin kerajaan dengan segala kekuatan dan kuasa yang ada mampu bertindak terhadap penganjuran program sebegini tanpa menunggu desakan dari mana-mana pihak. Saya harap tidak ada apa-apa permainan politik kerana amat biasa di dalam senario negara pada hari ini isu yang diperbesarkan akhirnya hanya menjadi mainan media semata-mata.
*Kenyataan media oleh Nik Abdul Aziz bin Nik Mat (gambar kanan) selaku Al-Mursyidul Am Parti Islam Semalaysia (PAS).
LATAR BELAKANG
PAS sebagai parti yang menjadikan Islam sebagai dasar dari sudut falsafahnya menolak sebarang perjuangan yang berteraskan perkauman. Sepanjang penglibatan PAS di persada politik tanahair PAS tidak dikategorikan sebagai parti rasis kerana nama Islam itu sendiri menggambarkan kesejagatan falsafah perjuangan PAS. Atas kewajaran ini, PAS mengorak langkah untuk menyongsang arus politik negara yang berdiri atas iklim politik perkauman dengan memperkenalkan CCC iaitu Chinese Consultative Council pada pertengahan 1980-an bagi memecah tembok perkauman yang selama ini menghalang suara Parti Islam itu untuk menjangkau kepada masyarakat selain daripada orang-orang Melayu. Hasilnya suara PAS mula kedengaran di ceramah-ceramah yang dianjurkan oleh persatuan Cina di premis-premis Tokong mereka dan dewan-dewan Cina.Sejak dari saat itu usaha mendekatkan jurang dengan kaum lain dalam usaha PAS untuk menjadi multiracial bukan sahaja retorik falsafah tetapi diterjemahkan dalam bentuk pendekatan strategik. Usaha pertengahan 1980-an ini juga adalah sesuatu yang berani kerana bagi organisasi PAS sendiri ianya bukanlah sesuatu yang mudah diterima oleh ahli. Pada penghujung 1990-an Jabatan Antara Budaya ditubuhkan bagi mencapai hasrat yang sama supaya perjuangan PAS dapat diterima oleh masyarakat berbilang bangsa.
Walaupun pada peringkat awal hanya orang Cina yang nampaknya lebih berminat untuk mengenali PAS tetapi pada tahun 2004 ambang PRU ke-11 satu entiti baru mula disebut oleh Pemangku Presiden PAS ketika itu, Tuan Guru Haji Abdul Hadi Awang. Nama yang baru pertama kali disebutkan itu ialah Kelab Penyokong PAS yang diharapkan menjadi wahana penting meneruskan kesinambungan menggapai dan mencapai sokongan bukan Melayu. Nama Kelab Penyokong PAS atau ringkasnya KPP sejak dari itu menjadi sebahagian daripada komponen strategik parti. Hari ini KPP menempa sejarah apabila entiti parti ini dipertingkatkan peranannya dengan parti memberi pengiktirafan kepada KPP melalui penubuhan Dewan Himpunan Penyokong PAS (DHPP) yang dipandu oleh Aturan dan Peraturan. Aturan dan Peraturan DHPP mendapat pengiktirafan PAS Pusat dengan kuasa 26 (9) (g) dan (h).
MENELUSURI PERJALANAN
Di ambang PRU ke-11 Oktober 2004, Kelab Penyokong PAS diisytiharkan sebagai satu usaha untuk menggapai sokongan bukan Melayu kepada PAS. Dalam usianya yang muda KPP masih mentah untuk diterima oleh masyarakat bukan Melayu namun berbekalkan semangat dan azam KPP mengorak langkah. Keputusan 2004 tidak banyak membantu peningkatan kerusi kepada Barisan Alternatif (BA) ketika itu. Selesai PRU ke-11, KPP menggiatkan aktiviti awal melalui dialog dan perbincangan kecil-kecilan dengan Persatuan-Persatun Cina dan para wartawan dan kumpulan akademik. Tujuan dialog ini adalah untuk mengenengahkan PAS kepada masyarakat bukan Melayu yang selama ini mempunyai persepsi yang negatif kepada aspirasi dan perjuangan PAS. KPP terus mara dengan wahana dialog dan mula mendapat perhatian. Mulai daripada itu KPP tidak menoleh ke belakang dan terus mara memperkenalkan PAS kepada masyarakat bukan Melayu.Pada tahun 2005 bulan Ogos, satu lagi pencapaian membangakan KPP dicatat dengan penubuhan KPP di kalangan Masyarakat India. Pengerusinya ketika itu telah menyebut sesuatu yang cukup signifikan bagi menggambarkan hubungan antara masyarakat India dan PAS dengan kata-katanya "Hari ini kita (masyarakat India) telah membina jambatan yang kukuh ke Bulan (dimaksudkan PAS)" KPP tidak lengkap tanpa penyertaan masyarakat lain yang membentuk negara ini, oleh itu pada tahun 2006, melalui inisiatif Lujnah Perpaduan Nasional KPP di kalangan masyarakat Iban berjaya ditubuhkan di 10 rumah panjang sekitar Batang Lupar.
Rombongan Lujnah Perpaduan bersama PAS Sarawak berjaya merentasi jalan yang berliku untuk memperkenalkan PAS kepada masyarakat Iban di sana. Kunjungan Sarawak kali keduanya adalah juga kunjungan kebajikan di mana 10 orang doktor sukarela menyertai misi Lujnah memberikan perkhidmatan percuma di pedalaman Sarawak. Seterusnya nama KPP tersebar merentasi organisasi PAS dan negeri-negeri lain turut menjayakan misi menubuhkan KPP di tempat masing-masing. Masyarakat Siam tidak ketinggalan menjadi ahli KPP khusus di Kedah dan Kelantan pada penghujung tahun 2007 nama KPP menjadi sebutan di seluruh negara dan di kalangan organsiasi PAS ia menjadi tumpuan strategik utama untuk mengembangkan pengaruh PAS di kalangan bukan Melayu.
PAS FOR ALL
Lujnah Perpaduan Nasional (LPN) adalah antara Lujnah parti yang bertungkus lumus membina infrastruktur KPP dan mempromosikannya kepada masyarakat bukan Melayu/Islam. Tidak cukup hanya dengan kewujudan KPP, LPN memperkenalkan satu slogan yang sinonim dengan PAS iaitu PAS FOR ALL. Menarik untuk dicatat di sini bahawa slogan ini dimenangi dalam satu pertandingan yang dianjurkan oleh LPN untuk mendapat satu slogan dan lambang bagi mempromosikan PAS sebagai parti yang mementingkan integrasi nasional.
Pertandingan itu menerima banyak peserta dari seluruh dunia kerana diiklankan dalam internet. Jawatankuasa memilih akhirnya bersetuju dengan lambang dan logo PAS FOR ALL. Logo PAS For All berjaya menarik minat jawatankuasa kerana simboliknya melambangkan peranan PAS dalam negara ini berlatarbelakangkan bendera jalur gemilang dan simbol dunia bulat adalah satu realiti bahawa PAS adalah sebahagian dari kesejagatan ini. Manakala tulisan PAS for All dalam ketiga-tiga bahasa Malaysia, Cina, dan Tamil melambangkan kesatuan pelbagai kaum di negara ini.
Pada 11 Sept 2007, Tuan Guru Nik Abdul Aziz Nik Mat Mursyidul Am PAS telah melancarkan logo dan slogan PAS For All di Pejabat Jalan Raja Laut dengan satu harapan bahawa PAS For All boleh diterjemahkan dalam bentuk komitmen PAS kepada Perpaduan Nasional di dalam negara ini. Tanggal tersebut menjadi mercu tanda penting bagi PAS kerana kemudiannya PAS For All dan logonya diadaptasikan menjadi lambang yang dipakai di mana-mana malah ungkapan PAS For All dijadikan tema ucapan dasar Presiden pada Muktamar Tahunan PAS tahun 2008 di Ipoh.
HINDRAF DAN KAUM INDIA
Peristiwa HINDRAF pada 2007 telah membangkitkan kesedaran politik kaum India dan KPP waktu itu berada di persada untuk menyambut orang India dari exodus besar-besaran mereka daripada MIC. KPP yang telah sedia ada bahagian kaum Indianya mengorak langkah melebarkan sayapnya kepada kaum India. Di ambang PRU ke-12 sokongan India kepada PAS melalui KPP semakin meningkat hampir setiap malam LPN merasmikan penubuhan KPP di serata tempat khususnya Selangor, Perak dan Kedah dan Pahang.Selain PKR dan DAP orang India mengalihkan juga perhatian mereka kepada PAS dan KPP bersedia menampung kehadiran mereka. Dalam sekelip mata selepas peristiwa HINDRAF bilangan ahli KPP kaum India mendadak dan tiba PRU ke-12 sokongan masyarakat India kepada Pakatan Rakyat meningkat dan hasilnya Pakatan mendapat kemenangan yang memberangsangkan pada PRU ke-12. Di Parlimen Kota Raja, PAS kemenangan calonnya di mana peratus pengundi India 60% mengejutkan pemerhati politik tanahair. PAS berjaya membuktikan penerimaannya di kalangan masyarakat India. Walaupun KPP bukan satu-satu faktornya namun kehadirannya telah menyumbang kepada satu lanskap baru yang terbentuk pasca PRU ke 12.
KONVENSYEN KPP
KPP melalui LPN telah berjaya mengadakan dua konvensyen, Pertama ialah pada bulan Disember 2007 di mana Pulau Pinang menjadi tuan rumah. Konvensyen yang diadakan di Red Rock Hotel itu telah menarik minat seluruh ahli KPP khususnya dari Kelantan. Bertemakan "Kerajaan berkebajikan untuk Semua", konvensyen tersebut telah dirasmikan oleh Timbalan Presiden dan menjadi sepak mula pada kehangatan PRU yang bakal diadakan pada awal tahun 2008.
Konvensyen kedua ialah pada bulan Mei tahun 2009 diadakan di Kompleks Pejabat Tanah Kelang dengan tema "Stay United, Brave the Challenges" telah dirasmikan dengan gilang gemilang oleh Mursyidul Am PAS. Hampir 1,000 perwakilan hadir dan resolusi telah disepakati oleh semua perwakilan, antaranya adalah menstrukturkan Semula Kepimpinan KPP, Mengemaskan Data Keahlian dan Memperkukuhkan KPP untuk dipertingkatkan peranannya dalam PAS. Resolusi Konvensyen telah diadaptasikan dengan bantuan seluruh LPN negeri sehingalah hari ini usaha-usaha tersebut terus dijalankan bagi membuka ruang kepada proses penyerapan KPP menjadi entiti sebuah Dewan dalam parti.
PROSES PENYERAPAN KPP MENJADI SAYAP PARTI
Perlu dijelaskan bahawa setelah PRU ke-12 perkembangan KPP begitu pesat dan sambutan untuk menambahkan bilangan KPP seluruh negara memberangsangkan. Dalam masa setahun lepas PRU baru-baru ini ahli KPP mencecah 20,000 ahli. LPN yang menjadi peneraju tidak mampu lagi menampung keahlian yang begitu ramai sedangkan LPN hanyalah Lujnah yang mempunyai bidang kuasa yang terbatas. Pemikiran untuk diserapkan keahlian bukan Islam ke dalam organisasi parti mula diperbincangkan secara serius. LPN diminta untuk membentang satu kertas kerja bertajuk "Keahlian Bukan Islam dalam Organisasi PAS" kertas dibentangkan dalam retreat parti di Langkawi bulan Disember 2008.Antara cadangan ialah bukan Islam menjadi ahli PAS, mengekalkan entiti KPP yang ada sekarang atau menubuhkan Dewan sebagai sayap baru parti untuk keahlian bukan Islam. Kesemua pilihan ini dibahaskan dan parti menerima secara dasar cadangan-cadangan LPN. Dalam mesyuarat PAS Pusat awal 2009, satu ketetapan dibuat untuk menubuhkan Jawatankuasa Teknikal bagi mencadangkan kepada PAS Pusat sebuah deraf Aturan dan Peraturan dewan baru yang akan ditubuhkan. Jawatankuasa Teknikal yang dipengerusikan oleh Ustaz Hassan Shukri dianggotai oleh Pengerusi LPN, dua peguam, seorang ulamak dan seorang Setiausaha Jawatankuasa.
Setelah bermesyuarat beberapa kali satu deraf Aturan dan Peraturan bagi maksud menubuhkan Dewan baru telah dibacakan kali pertama dalam Mesyuarat dan Retreat PAS Pusat yang diadakan di Alor Setar, Kedah. Bacaan kali kedua dibuat pada mesyuarat bulan November 2009 setelah dibuat beberapa pindaan hasil cadangan-cadangan yang diberikan dan akhirnya mesyuarat AJK PAS Pusat pada 10 Jan 2010, meluluskan deraf Aturan dan Peraturan dan sekaligus menandakan kejayaan proses penyerapan KPP yang kini dikenali sebagai DEWAN HIMPUNAN PENYOKONG PAS atau singkatannya DHPP.
HARAPAN DAN CABARAN
Adalah menjadi harapan Presiden Parti dan seluruh kepimpinan PAS untuk melihat kelahiran DHPP akan melonjakkan PAS kepada satu lagi tahap dalam perjuangannya. Lonjakan ini menjadikan PAS kekal releven dalam melalui cabaran politik berbagai kaum di negara ini. Hasrat Presiden PAS ialah mahu melihat DHPP terus menjadi contoh perpaduan yang kukuh di kalangan ahlinya dan membuktikan bahawa PAS mampu menyatukan semua kaum di negara ini melalui DHPP.
Walaupun hari ini menandakan kelahiran sebuah lagi sayap parti yang akan berperanan dengan penuh kesetiaan kepada parti namun cabarannya amatlah besar tetapi dengan perpaduan dan bimbingan seluruh organisasi PAS DHPP akan terus menyumbang untuk menyuburkan perjuangan PAS dan membuahkan hasil yang lumayan. Jalan DHPP masih berliku, hanya Tuhan sahaja yang tahu sejauh mana ia mampu terus bersama PAS.
*Mujahid Yusof Rawa (gambar kanan) ialah Pengerusi Perpaduan Nasional PAS merangkap ahli parlimen Parit Buntar.
Mujahid Yusof Rawa | Oct 18, 2011 03:39:22 pm
Dalam sejarah Islam, terdapat beberapa konsep dan imejan yang penting yang telah mencorakkan visi kontemporer tentang pengertian sebuah masyarakat manusia yang adil. Tanpa mengira pandangan yang berbeza dalam mendefinisi demokrasi Islam, konsep teras yang utama yang diterima oleh hampir kesemua tradisi dalam Islam adalah konsep tawhīd, yang diertikan sebagai “keyakinan dan penyaksian bahawa tidak ada Tuhan melainkan Allah, dan daripada asas pengalaman beragama dalam Islam, dengan itu, berdirinya Tuhan yang bersifat tersendiri dan kehendaknya adalah imperatif dan menjadi petunjuk untuk kehidupan manusia seluruhnya.”
Dalam kerangka ini, ia dapat diperhujah bahawa kekuasaan Tuhan yang mutlak telah membungkam mana-mana hirarki manusia sebagai mustahil kerana di hadapan Tuhan, semua manusia adalah sama. Lantaran itu, tawhīd membekalkan asas konsepsi dan teologi yang memberi penekanan yang aktif tentang persamaan hak dalam sistem politik. Seawal zaman Muawiyah, pimpinan yang menerajui pemerintahan setelah berakhirnya era Khalifah al-Rasyidah, yang menegakkan dasar hirarki dan sistem diktator telah dibidas sepanjang sejarah sebagai tidak-Islamik.
Kerana itu, tawhīd telah melandaskan basis untuk melangkaui penegasan tentang persamaan kepada gerakan revolusi bagi menumbangkan penindasan diktator. Di Iran, Ali Syari'ati dalam karya pentingnya “On the Sociology of Islam” (Tentang Sosiologi Islam) menulis bahawa dalam “pandangan dunia tawhīd, manusia hanya gerun pada satu kuasa, dan bertanggungjawab di hadapan hanya satu hakim…, Tawhīd membekalkan kepada manusia kebebasan jiwa dan kemerdekaan dan karamah insan. Penyerahan padaNya sahaja – yang tertinggi daripada segala yang wujud – mendesak manusia untuk memberontak terhadap segenap kuasa yang palsu”.
Dalam konteks ini, revolusi Iran boleh diungkapkan sebagai “revolusi tawhīd”. Walaupun tawhīd, mungkin digunakan sebagai pemangkin ke arah penciptaan negara yang tidak demokratik, seperti yang diperlihatkan sepanjang sejarah Islam; ia juga melandaskan ideologi tentang persamaan dan penentangan radikal terhadap kewenangan dan penyalahgunaan kuasa.
Formulasi Demokrasi Islam
Ghannouchi adalah pemimpin Hizb an-Nahdah, Parti RenaisansDalam lapangan teori politik, khususnya yang berkait dengan demokrasi, cendekiawan dan aktivis Islam sedang berada dalam era transisi yang penting. Ramai percaya bahawa proses sejagat daripada kebangkitan agama dan demokratisasi dapat saling melengkapi. Seorang pemikir yang unik dan terkehadapan di kalangan yang lain dalam mencanangkan demokrasi Islam adalah Rashid Ghannouchi, aktivis dan politikus Muslim asal Tunis yang kini hidup dalam buangan di England.*
Ghannouchi adalah pemimpin Hizb an-Nahdah, Parti Renaisans. An-Nahdah diasaskan pada 1988 setelah Ghannouchi dibebaskan daripada penjara kerana aktivisme politiknya dengan Harakah al-Ittijah al-Islami, Gerakan Pelopor Islam, yang diasaskan pada awal 1981. Ketika mendekam di penjaralah Ghannouchi meraih kesempatan yang luas untuk bertafakur dan menyingkap ide-ide Muhammad Abduh – yang telah melawat Tunis sebanyak dua kali dan mengikat jaringan perhubungan di sana – dan dengan banyak ulama Islam yang lain termasuk Ibnu Asyur dan Malik Bennabi.
Malik Bennabi, pemikir Algeria; yang diraikan Ghannouchi sebagai pasak pemikiran Islam dan pemicu gagasan rasionalisme Ibn Khaldun, mempunyai pengaruh yang besar terhadapnya. Ghannouchi melihat rasionalisme Islam sebagai penduaan akal dan wahyu yang melantarkan sumber pengetahuan. Hubungan wahyu dengan akal adalah seperti penglihatan dengan cahaya; salah satu tidak dapat wujud tanpa yang lainnya.
Ketika di penjara, Ghannouchi menterjemahkan syarahan Bennabi dalam bahasa Perancis ke bahasa Arab dengan judul Ad-Dimuqratiyah fil-Islam (Demokrasi dalam Islam). Dalam tretis inilah Ghannouchi menemui jawapan kepada satu persoalan yang musykil “Adakah wujud demokrasi dalam Islam?”
Bennabi, menurut Ghannouchi, menekankan bahawa jawapan terhadap persoalan tersebut tidak semestinya diambil dari hukum fiqh (jurispruden) yang dirumuskan daripada al-Qur’an atau Sunnah; tetapi dapat digarap daripada kefahaman yang komprehensif terhadap intipati Islam.
Model demokrasi Islam tidak hanya setakat mengurniakan manusia dengan mandat dan hak politik atau sosial, tetapi akan memberkahinya dengan nilai yang mengatasi setiap nilai politik atau sosial, nilai yang diisytiharkan dalam al-Qur’ān ayat 70, surah 17: “Kini, sesungguhnya, Kami telah meninggikan darjat anak-anak Adam.” Ayat ini diturunkan seakan menggariskan asas bagi sebuah model demokratik yang mengalahkan setiap model yang lain, di mana elemen suci di dalam diri manusia diangkat sebagai pertimbangan dan tidak hanya aspek manusiawi atau sosial seperti dalam model yang lain. Dengan itu, satu bentuk kesucian dikurniakan kepada manusia; yang mengangkat martabatnya atas apa jua nilai yang dikalungkan oleh model yang lain.
Al-Hurriyah al-‘Ammah – Kebebasan Umum
Setelah berhasil menterjemah karya Bennabi Ad-Dimuqratiyah fil-Islam (Demokrasi dalam Islam), Ghannouchi memutuskan untuk menulis sebuah buku tentang kebebasan. Diterbitkan pada 1993, Al-Hurriyah al-‘Ammah fid-Dawlah al-Islamiyyah (Kebebasan Umum dalam Negara Islam), dianggap sebagai salah satu karya terpenting dalam wacana pemikiran politik Islam semasa.
Dalam buku ini, Ghannouchi melihat demokrasi sebagai kesan daripada evolusi sejarah yang panjang. Beliau berhujah bahawa kaum Eropah mengambil faedah daripada peradaban Islam dengan merangka konsepsi pencerahan yang segar mengenai nilai sosial yang hasilnya adalah kebangkitan demokrasi liberal.
Dengan perkataan lain, demokrasi adalah versi Barat daripada syūra Islam (konsensus bersama). Pemimpin Islam selepas era Khalifah Rasyidun telah menggantung amalan syūra dalam upaya pemilihan pemimpin. Penggantungan ini terus berlangsung sehingga ke abad moden ketika bangsa lain mengatasi umat Islam dalam mengiktiraf kebebasan bersuara dan mempertahankan kebebasan politik. Secara metaforik, ketika pohon syūra layu di tanah Islam kerana kurang dibaja, benihnya mekar, yakni ketika zaman Renaisans, di tanah Eropah di mana pohon demokrasi berakar dan berkembang.
Konsep Faraghat (Ruang untuk Ijtihad – Kemerdekaan Berfikir)
Tema utama dalam pemikiran Ghannouchi adalah demokrasi sejajar dengan Islam, dan umat Islam harus menggabungkannya dalam pemikiran politik mereka bagi menginstitusikan konsep syūra. Ghannouchi menekankan bahawa yang lebih penting, nilai-nilai asas demokrasi yang dizahirkan di zaman Nabi dan al-Khilāfah ar-Rāsyidah dilaksanakan berlandaskan pada prinsip, dan bukan pada model.
Beliau berhujah bahawa permusuhan sebahagian daripada puak Islamis terhadap demokrasi adalah disebabkan kefahaman yang dangkal tentang karakter Islam dan juga mengenai sejarah perkembangan pendekatan umat Islam menangani persoalan tentang kerajaan. Beliau mengetengahkan ide bahawa Islam meliputi faraghat (ruang) atau lapangan yang dibiarkan kepada manusia memenuhinya mengikut keperluan dan tuntutan waktu dan tempat.
Untuk memperkukuhkan idenya, Ghannouchi menyingkap sejarah ketika peperangan Badr, pertempuran pertama dalam sejarah Islam. Nabi mengarahkan tenteranya untuk merebut posisi yang dapat meninggalkan kedudukan perigi antara mereka dan pasukan musuh. Seorang Sahabat bernama al-Habbab ibnul-Munzir bertanya sama ada percaturan ini adalah ketentuan wahyu daripada Tuhan atau masih dalam lingkungan ar-rā’iy wal-harb wal-makīdah (pendapat dan strategi perang). Nabi menjawab ia hanya bersandarkan ijtihad. Sahabat tersebut, yang merupakan komander perang yang berpengalaman, mencadangkan bahawa kebijakan mengambil lokasi ini bukan langkah yang terbaik dan strategik, dan adalah lebih baik untuk menempatkan pasukan militer di hadapan perigi supaya pihak musuh tidak dapat tembusi laluan ke punca air. Nabi bersetuju dan rencana Sahabat tersebut dilaksanakan.
Kenyataan yang Ghannouchi ingin ketengahkan adalah struktur binaan Islam, yang ditinggalkan oleh Nabi, telah sempurna pada garis asas dan struktur komponen yang berkait dengan ad-deeni (agama). Selain daripada itu, para sahabat tidak teragak-agak untuk menanggapi bidang kedua daripada faragh (ruang), di mana mereka juga dapat mengemukakan ijtihād jika dan bilamana perlu, sama ada ketika bersama Nabi atau setelah kewafatan Baginda Nabi. Yang bermakna, struktur komponen yang menyentuh tentang as-siyāsi (politik) ditinggalkan untuk generasi kemudian merangka dan memperbaikinya.
Langkah ke Arah Demokrasi Islam
Kepentingan utama Ghannouchi adalah untuk menekankan keperluan mewujudkan demokrasi, untuk membuktikan kesejajarannya dengan Islam dan untuk menganalisis halangan yang menghambat kejayaannya di dunia Islam. Bagaimanapun, demokrasi mempunyai musuhnya, baik daripada arah setempat maupun sejagat; dan banyak halangan yang akan menyekat kemajuannya. Ghannouchi ingin menekankan bahawa perjuangan menentang halangan eksternal terhadap demokrasi di dunia Islam, adalah sama penting dengan perjuangan membanteras halangan dalaman melalui pendidikan, pembacaan semula sejarah Islam, dan pemugaran ijtihād.
Persekitaran politik yang dominan di dunia Islam hari ini tidak menjadikan tugas Ghannouchi suatu yang mudah. Ghannouchi sendiri adalah mangsa kekejaman sebuah regim yang tidak berkompromi terhadap ide yang paling moderat sekalipun seandainya dikhuatiri menggugat monopoli kuasanya. Gerakannya, Hizb an-Nahdah (Parti Renaisans) telah diharamkan dan ahlinya diganyang atau dibuang negeri tidak lain kerana jenayah mendakyahkan demokratisasi. Perjuangan Ghannouchi masih berkesinambungan; beliau mungkin belum mencapai puncak sumbangannya lagi. Pembuangannya ke England, sungguhpun membawa derita yang mengesankannya, diharapkan dapat membekalkan waktu untuknya mengorak perubahan dan menjana kematangan dalam pemikiran dan idealisme politiknya; untuk faedah segenap umat dalam era kesejagatan ini.
___________________________________________________
* Artikel ini telah dihasilkan pada Julai 2010 dan diterbitkan oleh Harakahdaily dengan judul Reformulating Islamic Democracy (Merumuskan Semula Demokrasi Islam). Ketika itu Rashid Ghannoushi masih dalam buangan di London. Beliau disingkirkan pada 1989 dan setelah 22 tahun, pulang ke tanahairnya Tunisia pada Januari 2011 dan dijulang sebagai wira. Parti Ghannoushi Hizb an-Nahdah – Parti Renaisans – memenangi pilihanraya pertama yang bebas di Tunisia baru-baru ini, sepuluh bulan setelah tercetusnya kebangkitan yang menjatuhkan pemimpin, Zine al-Abidine Ben Ali, yang telah mengharamkan pertubuhan tersebut dan memenjarakan Ghannoushi sebelum beliau memutuskan untuk hidup dalam buangan di London. Hizb an-Nahdah berikrar untuk meneruskan demokrasi setelah undian pertama yang terhasil daripada “Kebangkitan Dunia Arab” (Arab Spring) ataupun Musim Semi Arab menzahirkan dampaknya ke Timur Tengah dan Afrika Utara.
sumber : http://al-ahkam.net/